მიყვარს შემდოგომის ოქროსფერ ფოთოლთა წვიმა...
ჩვენი ნაბიჯებით შეწუხებულ ამ ფოთოლთა შრიალით კვნესა...
ძალადაკაგული მზის სხივებისთვის სახის მიფიცხება და თვალების მინაბვა მიყვარს კიდევ...
აი აქ მინდა ახლა, ბევრს ვირბენდი, ფოთლებში ვიშრიალებდი, ხეებს ვაკოცებდი, დედამიწას ჩავეხუტებოდი, თვალებს დიდი ხნით დავხუჭავდი და... და გამაღვიძებდი?..
2 comments:
:)
მინდოდა
რაღაც ამდაგვარი გამეხსენებინა და დამვიწყებია....
ცუდია?
რავი
ალბათ :|
არა :)
Post a Comment