emptiness says: ალბათ :)
P.S. 3:19:22 AM ალბათ ამ დროს უნდა ეთქვათ, რა დროს ოცნებაა წადი შვილო დაიძინეოო :)))))
აი, საშინლად მინდა ეს თოჯინა, საშინლად და ძალიან დაჟე უძალიანესად :((((( სად ვიშოვო??? ნეტა საქართველოში თუ იყიდება რამე ამის მსგავსიი?.. :S
How autobiographical is the book?
A: When I was 7 (in Omaha), the other kids called me "Freckleface Strawberry." I hated it. But they were just calling it like they saw it, even when they said things like "You look dirty," and "Can I smell them?"
ხოოოდა, მეც ჩემი თავი გამახსენდა :) დაახლოებით ათი წლის ვიყავი ჩემი პატარა დის მეგობარი, რომ მოვიდა და მკითხა სახეზე რა გაცხიაოოო :( მაშინ მახსოვს ძალიან მეწყინა... საშინლად არ მინდოდა მქონოდა ეს ”აბეზარი” ჭორფლები... ჩემს კლასელებს მოსწონდათ, მე პირიქით, დიდი სიამოვნებით დავუთმობდი ნებისმიერს, რომელიც უაზროდ ბევრს მელაპარაკებოდა ვესნუშკებზე, მეგონა მეპირფერებოდნენ. არ მიყვარდა უცხო ადამიანები აღფრთოვანებით, რომ მიყურებდნენ და მეფერებოდნენ, ხოდა ვოცნებობდი, რომ მეც ”ჩვეულებრივი” ბავშვი ვყოფილიყავი... ვფიქრობდი, რომ გავიზრდებოდი და დიიიდი გოგო ვიქნებოდი კოსმეტიკური საშუალებებით დავმალავდი... ამასობაში წლებიც გავიდა და ერთ მშვენიერ დღეს, ზუსტად არ ვიცი რომელი იყო ის მშვენიერი დღე, მაგრამ მაინც, გადავწყვიტე, რომ სულაც არ მინდა ვიყო ”ჩვეულებრივი”, რომ სინამდვილეში ყველა ადამიანი არაჩვეულებრივია და გამორჩეული სხვისგან და რომ გულით უნდა გვიყვარდეს სწორედ ის რაც სხვებისგან გამოგვარჩევს. ასე შემიყვარდა ფრანგულ სილამაზედ აღიარებული ჭორფლი :) და კიდევ, ახლა სულ უფრო ხშირად მახსენდება, ლეგენდა, რომელიც ვიღაც მოხმუცმა ქალმა მომიყვა ბავშვობაში: შორეული სამეფოს პრინცი ბოროტმა ჯადოქარმა მოაჯადოვა და მზედ აქცია მილიონი წლის წინათ, ერთხელაც ციდან ულამაზესი გოგონა დაინახა და სხივებით ლოყები დაუკოცნა რის შემდეგაც გოგონას სახეზე ჭორფლები გაუჩნდა, ასე, რომ ჭორფლი მზის ნაკოცნს ნიშნავსოოოო, გამიღიმა და გაჩერებაზე ჩავიდა... :)
აი ახლა უბედნიერესი ადამიანი ვარ, ყველაზე ბედნიერი, სულ ყველაზე... სკვიიინჩ გილოცავ :P დღეს ჩემი lovely sistrikunas დღაბადღების დღეა. 1 კვირა ვფიქრობdი რა მეჩუქებინა ისეთი, რომ საშინლად გახარებოდა და არასოდეს დავიწყებოდა. ბოლოს მოვიფიქრე რაგაც კოლაჟივით გამეკეთებინა და ჩარჩოში ჩამესვა. ნუ კოლაჟის გაკეთებაში ჩემი მეგობარი დამეხმარა, კიარადა თვითონ გააკეთა, აბა მე fotoshop-ში ბოთე ვარ :P (ასე, რომ კიიიიიიიდევ ერთხელ დიიიდი მადოლი მას, ის რომ არა ეს იდეა უბრალოდ ვერ განხორციელდებოდა). წინასადაბადების დღეო ფუსფუსი იყო მაგარი :D ჯერ კომპში დავმალე ეს სურათი საიდუმლო სახელით H2O, თან სულ ფაილის ფაილებში ჩავტენე. მეორე დღეს დაქალთან წასვლა მოვიმიზეზე და მივაკითხე ფოტოსამყაროს, სადაც ღიმილიანი სახით მაცნობეს, რომ სურათს ვერ დამიბეჭდავდნენ, იმიტომ რომ ვისაც უნდა დაებეჭდა უბრალოდ არ იყო, ბედის ირონიააა :( მერე დავყევი რუსთაველს ფეხით და თვალების ცეცბით და ბოლოს თავისუფლებაზე დამიჭედეს და მშვენიერ ჩარჩოშიც ჩამისვეს, არადა სანამ ასე მშვიდობიანად დამთავრდებოდა ჩარჩოს რჩევით დავქანცე ხალხი :))) სახლში დიიიიიდი პრობლემა მელოდა: სად დამემალა... გასაოცარი სისწრაფით გადავმალე კარადაში, ზამთრის განყოფილებაში სადაც 100%ით ვიყავი დარწმუნებული, რომ ნინოს არ მოაფიქრდებოდა შეჭყიტვა, რამდენი კარადას გამოაგებდა იმდენი მაკანკალებდა და მეთქი მოდი მე მოგიტან რაც გინდა, მე შერგიჩევ რაც ჩაიცვა, არა მანდ რა გინდა დააანებე თავი და ასეთი შეძახილები, ალბათ ფიქრობდა სულ გარეკა ამ ბავშვმაოო. ესეც 28 აგვისტოოო, ხოოოდა სანამ 1 სექტემბერი მოვიდა ცუდად გავხდი, თითებზე ვითლიდი წამებს და ახლოს არ ვაკარებდი არავის კარადას. ხოოოოდა დღეს ჩემი დის გაკვირვებული სახე არ დამავიწყდება კარადაში რომ შევძვერი უცბად, მერე რაგაც ჭრიჭინა რომ გამოვიგე და ყურებამდე გაგიმებულმა ცხვირწინ ავაფარე. სიხარულისგან თვალები გაუბრწყინდა, ჯერ ხელით სინჯავდა თუ გამოიცნობდა რა იყო, რო გაუჭირდა მერე კი გახსნა დაააააა.... ისე გაუხარდა, ისე გაუხარდა, აი არ ვიცი... არასდროს დამავიწყდება მისი თვალები, შეგრძნება, რომ ასე გავახარე. მართლა არ მეგონა ასე თუ გაუხარდებოდა, რომ ვიხსენებ ისევ ის გრძნობა მივლის ტანში... არაფერია იმაზე სასიამოვნო, როცა "აიძულებ" ადამიანს გაუხარდეს, ბედნიერად იგძნოს თავი... არ ვიცი უბრალოდ ახლა მგონია, რომ ნინოზე მეტად მე გამიხარდა ის საჩუქარი მინდოდა ავმდგარიყავი და Twist and Shout...
P.S. i love my sistrikuna...
