კვირაა

და მერე რააა? რა და უკვე უბრალოდ ვალდებული ვარ კიდევ ერთი ფილმი გავიხსენო. რა მოხდა მნიშვნელოვანი 1994 წელს? რა და ლუკ ბესონმა იფიქრა, იფიქრა და უეცრად Leon-ი გადაიღო. ფილმი, რომელიც მილიობით ჩამნაირად მოეწონათ :)) დღესაც დიდი სიამოვნებით ვუყურებ, დღესაც მეცრემლება თვალები და დღესაც ამ ფილმის გამო მიყვარს ჟან რენო (თუმცა მერე იყო ფილები, რომლებითაც მიმტკიცებდა, რომ კიდევ უფო უნდა მყვარებოდა :)) )

შევეცადე საყვარელი კადრები დამედო, მაგრამ ერთ-ერთს მაინც ვერ მივაკვლიე ინტერნეტ სივრცეში... აი ჟან რენოს კისერზე ჩამოკიდებული ნატალი პორტმანი ჰაერში, რომ აპარტყუნებს საყვარლად ფეხებს :))

ქალბატონი პარაზიტი:

რა ქნას? როგორც შეუძლია ისე გადაწყვიტა აღეზარდა ბავშვი. აქ დაცვაა მაგარი პრიკოლი :))

ჩემი აზრით მაგარი გასართობია, მიბაძო, თან ასე კარგად, ცნობილ ადამიანებს: მერლინ პორტმანი

და ნატალი ჩაპლინი :)))

ნეტა რა მცენარეა? ფოთლებს, რომ უწმინდავს ჟან რენო დაუვიწყარი კადრია :))

ნუ ახლაააა, ლეონი მუდამ ფორმაშია, რომელსაც ღამე არ ძინავს და ხვრინავს :)))

It's from Mathilda...

უფ, რა ნიანგის ცრემლებს ვაღვარღვარებდი ამ დროოოს :)))

პ/ს იმედია ცოტა ხნით მაინც დაგაბრუნეთ, ბავშვობაში და გაგახსენეთ საყვარელი ფილმი, ბედნიერ კვირას გისურვებთ!